ძალიან ცოტაა საჭირო იმისთის, რომ ბედნიერი იყო, გუშინდელი დღე აღმოჩნდა სწორედ ისეთი, რომელმაც ძალიან დიდი ბედნიერება მომანიჭა. ახალი ძალით და ენერგიებით დავბრუნდი დავითგარეჯიდან.
დილაუთენია რამდენიმე ადამიანი დავიძარით დავითგარეჯის მიმართჲლებით. გზად ნობათი წავიღეთ, შიმშილისგან თავი დავიზღვიეთ.ძალიან მაგარი ნისლი იყო, + ჯერ წესივრად არც იყო გათენებული.
თავიდან გზა აგვერია :D თუმცა საბოლოო ძებნა ძიების შემდეგ კახეთის გზატკეცილზე აღმოვჩნდით. ჩვენს სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა.
ნისლიც ნელ-ნელა გადაიყარა და დავითგარეჯის გადასახვევთანაც მალე აღმოვჩნდით. როცა უდაბნოში შევედით,ერთ ადამიანსაც ვერ მოვკარით თვალი, რომ გვეკითხა, სწორად მივიდოდით თუ არა.
ჰორიზონტზე, ერთადერთი მარშუტკა მოსჩანდა და მის კვალს გავყევით. საბედნიეროდ რამდენიმე ათეული კილომეტრის გავლის შემდეგ ჩავაღწიეთ დავითგარეჯში. წირვა ჯერ არ იყო დამთავრებული. წირვას ბოლომდე დავესწარით შემდგომ კი წმინდა მამა დავით გარეჯელის საფლავს ვემთხვიე.

რაღაც საოცრება იყო. ვგრძნობდი რაღაც ძალით როგორ ვივსებოდი, ხელებმა იმ წუთიდან კანკალი დაიწყო და რამდენიმე საათი ასე მქონდა. იქიდან ემოციებით დატვირთული და შინაგანად ძლიერი წამოვედი. სირცხვილია ის, რომ 19წლის მანძილზე ასეთ საოცარ ადგილას პირველად ვიყავი.



თავიდან გზა აგვერია :D თუმცა საბოლოო ძებნა ძიების შემდეგ კახეთის გზატკეცილზე აღმოვჩნდით. ჩვენს სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა. 
რაღაც საოცრება იყო. ვგრძნობდი რაღაც ძალით როგორ ვივსებოდი, ხელებმა იმ წუთიდან კანკალი დაიწყო და რამდენიმე საათი ასე მქონდა. იქიდან ემოციებით დატვირთული და შინაგანად ძლიერი წამოვედი. სირცხვილია ის, რომ 19წლის მანძილზე ასეთ საოცარ ადგილას პირველად ვიყავი.

1 comment:
რა კარგი და ლამაზი ადგილია.. ^^
ჶეისბუქის ლაიქი ამ პოსტს.. ^^
Post a Comment