თითქოს გათიშულივით ვარ.რა საშინელი ამინდებია, ამ ნისლიანმა ამინდმა მეც გამხვია თავის გაუკვალავ ნისლში. გუშინ ვიჯექი უნარებზე 3 საათის მანძილზე გათიშული.არც კი მახსოვს რა აგვიხსნა ან დაფასთან რა ამოვხსენი. გარეთ სასიამოვნოდ წვიმდა, ალბათ ამანაც იმოქმედა ჩემზე. წუთიერად ამ ამინდმა ჩემს სოფელში გადამისროლა, ბევრი რამე გამახსენდა.ვიგრძენი რომ უზომოდ მენატრებოდა იქაურობა. განსაკუთრებით კი ისეთი ამინდი როგორც ახლა გარეთ იყო. რაღაცნაირად ძალიან მიყვარდა ესეთი ამინდი როდესაც იყო სოფელში, მიყვარდა იმიტომ რომ ყველანი ერთ ოთახში შევიყრებოდით ხოლმე, სადაც ფეჩი ღუღუნებდა, ე.წ ”დუხოლკაში” კი გოგრას ვწვავდით, ზოგიც თხილს ამტვრევდა და გავარვარებულ ღუმელზე წვავდა. ზოგიც კი უგემრიელეს დამბალ ხაჭოს ამზადებდა, ერთსაც არაყი მოჰქონა და ჩვენთვის მინი სუფრას ვშლიდით .თან ჩვენს ბავშვობის ისტორიებს ვიხსენებდით და ვხალისობდით. იქ ყველაფერი ისეთი მყუდროა. არა რა მთა თავისას შვრება. როca იქ ჩავდივარ ყოველთვის მახსენდება იმ უცნაური სახელების მქონე ადამიანები რომლებიც იქ ცხოვრობენ. ბევრს არ ვიცნობ მაგრამ მათი სახელები გაგონილი მაქვს , ყველას იქაური ნიკნეიმი აქვს :D ასე მაგალითად ჭრელოათ მართა, და ეს სახელი ეწოდა იმის გამო რომჭრელი ძროხა ჰყავდა, ან კვებულათ ბალღები რომლებიც გამუდმებით სხვის კმაყოფაზე იყვნენ,
იქაური გარემოც ძალიან მიყვარს, ის თხილნარი ყველაზე მეტად, რომლის მიდამოებშიც აგვისტოს თვეში აუარებელ თხილის ნაჭუჭს ნახავთ. აუჰ კიდევ
კიტრი მიყვარს იქაური ძალიან მაგრად, რომ ჩავდივარ მგონი კიტრები მემალებიან, დაუძინებელი მტერი ვარ :D ძალიან წყლიანი და გემრიელია.დილით რომ ვიღვიძებდი მაგიდაზე დიდ თეფშზე დათლილი მხვდებოდა.მარინა დეიდასთან შეკვეთა მქონდა ხოლმე მიცემული კიტრთან დაკვშირებით.მმმმ იქაური ხინკალი,აი ყველაზე გემრიელია, არჩევანი ყოველთვის მრავალფეროვანია და შედგება როგორც ხორცისგან ასევე სოკოსგან ყველისგან და კართოფილისგან.გარეთ დანთებულ ცეცხლთან მუდამ გარშემორტყმული ვართ და ველოდებით ხინკლის მოხარშვას, თან გვერდზე სიმინდები გვიდევს შესაწვავად გამზადებული.
და კიდევ სიონი მომენატრა სადაც ხშირ შემთხვევაში მზე სანატრელია, თუმცა ყველაზე მაგარი ადგილია სადაც შეგიძლია ძალიან მაგრად დაისვენო, მთა და წყალი ერთად, ბუნებისა და წყლის მოყვარულთათვის შესაფერისი ადგილია
ოჰ მოსანატრებელს და გასახსენებელს რა გამოლევს, თუნდაც ეს ოხუნჯობა
საწყალი დათუნა ესე ვათრიეთ სახლლამდე და ისე უხაროდა :Dჰაჰა ისიც ამ მოგონებების ერთ ერთი განუყოფელი ნაწილია, ბოლო წლების მანძილზე :D