Showing posts with label დამბალ ხაჭო. Show all posts
Showing posts with label დამბალ ხაჭო. Show all posts

Aug 16, 2011

თიანეთობა

ყოველთვის მინდოდა ერთხელ მაინც შემეჭყიტა თიანეთობის ფესტივალზე, რომელიც 13 აგვისტოს იმართება თიანეთში.წელს ნინომ შემომთავაზა რომ წავსულიყავით ისიც ჩემსავით წუწუნებდა, ამდენი ხანია აქ ჩამოვდივარო და ფესტივალზე ერთხელაც კი არ ვყოფილვარო, საერთოდაც ფესტივალს ვინ ჩივის შიგ თიანეთში თვალითაც კი არ შეგვიჭყიტავს. თუმცაღა წელს, ზაფხულის სანტა გამოჩნდა და ყველა ჩვენი სურვილი აასრულა.
13ში ბრწყინვალე დღე გათენდა, მზიანი, ოდნავ სიგრილით, არც სიცხე გვაწუხებდა ზედმეტად. მე ნინო და ლევანი 11საათზე გავეშურეთ თიანეთში, გზად ბურგერებისთვის საჭირო ატრიბუტები ვიყიდეთ, ერთჯერადი წახემსებისთვის.
რადგან ლევანს ჩვენზე მეტად აქვს თიანეთთან შეხება, დავაკისრეთ გიდის ფუნქცია. მას უნდა აეხსნა და ენახებინა ყველა საინტერესო ადგილი ჩვენთვის.
პირველი გაჩერება ჟინვალის წყალსაცავზე იყო.საოცრად ლამაზი ფერი ჰქონდა წყალს, მომინდა რომ გადავმხტარიყავი, ნინომ და ლევანიმ დამცინეს, რომ ვთქვი წყალი ზუსტად ჩემი ჩანთის ფერია თქო :)))
ჟინვალის წყალსაცავი
რამდენიმე წუთიანი შესვენების შემდგომ დავიძარით კვლავ თიანეთის მიმართულებით, სადაც საშინელი გზა იყო.ბოლოს, როგორც იქნა ჩავაღწიეთ თიანეთშიც.
კუჟბაღში მრავლად მოეყარა ხალხს თავი.
თიანეთის ეკლესია

Apr 18, 2011

მაგრანეთი tour





უნიში ერთი კვირა დათხოვილი ვარ, აღდგომის არდადეგებები მაქვს, ხოდა აქ ყოფნას გადავწყვიტე 1 კვირით ჩემს საყვარელ მაგრანეტს ვესტუმრო, თანაც მარტო ვიქნები პარასკევ დღემდე და ძალიანაც გემრიელად დავისვენებ.

თუ გავითვალისინებთ იმას რომ იქ მელის ჰამაკი, ულამაზე მწვანე ეზო, სუფთა ჰაერი და სიმშვიდე ნამდვილად ერთი სული მაქვს როდის წავალ. სავარაუდოდ სამშაბათს საღამოთი ან ოთხშაბათს დილით. მივდივარ ჩემი განუყრელი შავი ღვინით, რომელზეც უკვე შეკვეთა მივიღე რომ წამოიღე აუცილებლადო, ჰოდა მიმაქვს მეც იმდენი რამდენსაც მოვერევი :D იქ მთებზე ალბათ ჯერ ისევ თოვლი იქნება და საკმაოდაც ეციება.


დავგეგმე უკვე თუ რას გავაკეთებ იქ. პირველ ყოვლისა, მიუხედავად იმისა, რომ ძალიან ბევრი თხილი გვაქვს სახლის უკან მინდა რამდენიმე კარგი ძირი თხილისა გადავრგო და გავამრავლო. ჩემს სახელობის მინდა რომ იყოს ის თხილები. :)) აგვისტოს პერიოდში, სადღაც 15 იდან იქ თხილი შესასანსლად უკვე მზად არის, ხოდა მინდა გითხრათ ისიც რომ ყველაზე გემრიელი თხილი გვაქვს რაც კი საქართველოშია.დიდები, მრგვალები და გემრიელები.
ასევე ჯონჯოლის გადარგვასაც ვაპირებ.
გარდა ამისა დილაობით აუცილებლად ვირბენ იქაც.
პარასკევს საღამოთი ნინო და თაკო ჩამოვლენ, მათთან ერთად მინდა ვესტუმრო მარიამ ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიას, აუცილებლად განახებთ თქვენც, ძალიან ლამაზი ადგილია, ძირითადად მარიამობას , 28 აგვისტოს ადიან იქ. ასევე ჭიჭახის სალოცავში მინდა ასვლა. დიდი ხანია მინდა ვესტუმრო იმ ადგილს რომლის შესახებაც ადრე გიამბეთ. რა მდგობარებოაშია ის ადგილი მაინტერესებს. ვინმე თუ დაინტერესდა ცნობისმოყვარეობით და გათხრა თუ დაუწყო ნეტავ?
გვერდითა სოფელში არის ასევე ულამაზესი სალოცავი,რომელსაც ასევე მოვინახულებთ. ამ პერიოდში ულამაზესი ცისფერი ყვავილებით არის გადაპენდილი იქაური მიდამო. იქ ძირითადად მამალს სწირავენ ხოლმე ასევე მიაქვთ ქადები და სანთლები, აუცილებელია რომ ერთი ნაჭერი ქადა მაინც შეჭამო, მაგრამ ეგ პროცესი არ მხიბლავდა რატომღაც არასდროს, რადგან ქადები არ მიყვარს.
თუმცა აღდგომას გვექნება უგემრიელესი ნაზუქები, თუ თქვენ არ გყავთ არავინ მთიული, ან თუნცად არ ხართ ნამყოფი და არ გაქვთ დაგემოვნებული იქაური ნაზუქი, მაშინ ჩათვალეთ, რომ ჭეშმარიტი ნაზუქის გემო არ იცით. საოცრებაა, მერწმუნეთ სრულიად განსხვავებული გემო აქვს იმისგან რასაც თბილისში ყიდიან. ნაზუქების გამოცხობაში მონაწილეობას მეც დიდი სიამოვნებით ვიღებ ხოლმე.

და ბოლოს:
ვის გაუგია მაგრანეთში ჩასვლა ისე რომ, დამბალ ხაჭოს გემო კიდევ ერთხელ არ გაუსინჯოს?დამბალ ხაჭო 1 კგ-15 ლარი ღირს, მეტად ძვირფასი საჭმელია. რამდენადაც დაკვირვებული ვარ იგი მხოლოდ მთიულ ხალხს მოსწონს. არაყი და დამბალ ხაჭო ძალიან სიგემრიელეა ერთად.
ალბათ ტრადიცია არც წელს დაირღვევა სოფელში და ეზოში დაინთება ცეცხლი, სადაც მოვხარშავთ ხინკალს და შევწვავთ მწვადს.



Mar 16, 2010

ვითომ სათაური

რა ხანია აქ არ დამიპოსტავს. ალბათ უფრო იმიტომ რომ ჩემს ცხოვრებაში დიდი და ბევრი განსაკუთრებული არაფერი არ ხდება.. ყოველი დღე ჰგავს წინას. ერთი და იმავე შინაარსისაა. სულ მასწავლებლები და მასწავლებლები. მაგრამ ეს მხოლოდ სამი თვეღა გაგრძელდება, :( მაგრამ წინ ყველაზე ცხელი აგვისტო მელის. ჩემთვის განსაკუთრებით ცხელი. გაგანია პასუხების მოლოდინის გამო :(
მიუხედავად ყველაფრისა
ძალიან მიყვარს ჩემი მივიწყებული ბლოგი.
აუჰ, ყველაფერი მომენატრა. ძალიან ბევრი ადამიანი.

გუშინ ერთი მხრივ უსაშინლესი ამინდი იყო, მაგრამ მეორე მხრივ რაღაცნაირად გამისწორდა.
დილით რომ მივდიოდი უნარებზე ჩემი უბანი დატბორილი დამხვდა.






მეორე მხარეს ვერ გადახვიდოდი.კი იყო შესაძლებელი მაგრამ იმ შემთხვევაში თუ გატოპავდი. ერთ მოხუც ქალს ფეხი აუსრიალდა და წყალში ჩავარდა. ძალიან შემეცოდა. საღამოსკენ ცოტა მოშრა და მოძრაობაც აღდგა.

წვიმის სუნი მიყვარს უზომოდ. განსაკუთრებით ზაფხულში. მტვრიანი მიწის სუნი :წუბ: სწორედ გუშინ განვიცადე ის სიამოვნება რასაც წვიმით ზაფხულში ვიღებ. რომ დავწექი წვიმის წვეთების და ქარის ზუზუნი მესმოდა. განსაკუთრებულ განწყობაზე დამაყენა , ცოტა არ იყოს და სენტიმეტალუზეც კი. ისევ ჩემი სოფელი გამახსენდა. აი მართლა უზომოდ მომენატრა იქაურობა :(. მომენატრა მწვანე ნამიან ბალახზე ნავარდი. ირგვლივ სამარისებული სიჩუმე რომ სუფევდა და ამ ხმაურს მხოლოდ გუგულისა და სხვა ჩიტების ჟღურტული არღვევდა. იმ წითელი ვაშლების ყურებაც მომენატრა რომელიც ყველა გამომვლელს მათ მოსაწყვეტად იზიდავდა. საღამოთი კი, პატარა მინი სუფრა, რომელიც მხოლოდ არაყით და დამბალ ხაჭოთი შემოიფარგებოდა. ახალი იდეებისა და აზრების გაზიარება ერთმანეთისთვის და ძველი ამბების მოყოლაც. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ყველაფერი მხოლოდ მცირე ხნით გრძელდებოდა უდრიდა იმ სურვილის დამონატრების გაქარვებას რომელიც მთელი წელი მუდამ თან დამყვებოდა.

Dec 25, 2009

პოსტი მაგრანეთისებური


თითქოს გათიშულივით ვარ.რა საშინელი ამინდებია, ამ ნისლიანმა ამინდმა მეც გამხვია თავის გაუკვალავ ნისლში. გუშინ ვიჯექი უნარებზე 3 საათის მანძილზე გათიშული.არც კი მახსოვს რა აგვიხსნა ან დაფასთან რა ამოვხსენი. გარეთ სასიამოვნოდ წვიმდა, ალბათ ამანაც იმოქმედა ჩემზე. წუთიერად ამ ამინდმა ჩემს სოფელში გადამისროლა, ბევრი რამე გამახსენდა.ვიგრძენი რომ უზომოდ მენატრებოდა იქაურობა. განსაკუთრებით კი ისეთი ამინდი როგორც ახლა გარეთ იყო. რაღაცნაირად ძალიან მიყვარდა ესეთი ამინდი როდესაც იყო სოფელში, მიყვარდა იმიტომ რომ ყველანი ერთ ოთახში შევიყრებოდით ხოლმე, სადაც ფეჩი ღუღუნებდა, ე.წ ”დუხოლკაში” კი გოგრას ვწვავდით, ზოგიც თხილს ამტვრევდა და გავარვარებულ ღუმელზე წვავდა. ზოგიც კი უგემრიელეს დამბალ ხაჭოს ამზადებდა, ერთსაც არაყი მოჰქონა და ჩვენთვის მინი სუფრას ვშლიდით .თან ჩვენს ბავშვობის ისტორიებს ვიხსენებდით და ვხალისობდით. იქ ყველაფერი ისეთი მყუდროა. არა რა მთა თავისას შვრება. როca იქ ჩავდივარ ყოველთვის მახსენდება იმ უცნაური სახელების მქონ ადამიანები რომლებიც იქ ცხოვრობენ. ბევრს არ ვიცნობ მაგრამ მათი სახელები გაგონილი მაქვს , ყველას იქაური ნიკნეიმი აქვს :D ასე მაგალითად ჭრელოათ მართა, და ეს სახელი ეწოდა იმის გამო რომჭრელი ძროხა ჰყავდა, ან კვებულათ ბალღები რომლებიც გამუდმებით სხვის კმაყოფაზე იყვნენ,
იქაური გარემოც ძალიან მიყვარს, ის თხილნარი ყველაზე მეტად, რომლის მიდამოებშიც აგვისტოს თვეში აუარებელ თხილის ნაჭუჭს ნახავთ. აუჰ კიდევ კიტრი მიყვარს იქაური ძალიან მაგრად, რომ ჩავდივარ მგონი კიტრები მემალებიან, დაუძინებელი მტერი ვარ :D ძალიან წყლიანი და გემრიელია.დილით რომ ვიღვიძებდი მაგიდაზე დიდ თეფშზე დათლილი მხვდებოდა.მარინა დეიდასთან შეკვეთა მქონდა ხოლმე მიცემული კიტრთან დაკვშირებით.


მმმმ იქაური ხინკალი,აი ყველაზე გემრიელია, არჩევანი ყოველთვის მრავალფეროვანია
და შედგება როგორც ხორცისგან ასევე სოკოსგან ყველისგან და კართოფილისგან.გარეთ დანთებულ ცეცხლთან მუდამ გარშემორტყმული ვართ და ველოდებით ხინკლის მოხარშვას, თან გვერდზე სიმინდები გვიდევს შესაწვავად გამზადებული.

და კიდევ სიონი მომენატრა სადაც ხშირ შემთხვევაში მზე სანატრელია, თუმცა ყველაზე მაგარი ადგილია სადაც შეგიძლია ძალიან მაგრად დაისვენო, მთა და წყალი ერთად, ბუნებისა და წყლის მოყვარულთათვის შესაფერისი ადგილია

ოჰ მოსანატრებელს და გასახსენებელს რა გამოლევს, თუნდაც ეს ოხუნჯობა
საწყალი დათუნა ესე ვათრიეთ სახლლამდე და ისე უხაროდა :Dჰაჰა ისიც ამ მოგონებების ერთ ერთი განუყოფელი ნაწილია, ბოლო წლების მანძილზე :D