ამ ბოლო დროს ყოველ წუთს, ყოველ დღე ვფიქრობდი დამეფიქსირებინა ის გარე გამღიზიანებლები, რომლებიც ჩემზე საშინლად მოქმედებს. ხოდა ასე, მეც მარშუტკით მგზავრობისას, თჲ ქუჩაში სეირნობისას ვცდილობდი ჩამენიშნა ყველა დეტალი გამღიზიანებელი ფაქტორებისა, რახანია აღარაფერი შემიმატებია ამ სიისთვის, ალბათ იმიტომ რომ მეტი ვერაფერი აღმოვაჩინე. ხოდა ერთად განვიხილოთ ეს გარეგამღიზიანებლები:
- ე.წ მარშუტკაში როდესაც ორი ნაცნობი ხვდება ერთმანეთს კარგია, ნუ იმათთვის მეტ-ნაკლებად სასიამოვნოა, თუმცა როდესაც ისინი გვერდი-გვერდ გემრიელად მოიკალათებენ და დაიწყებენ ლაპარაკს ეს უკვე კოშმარია. ასე ძირითადად რუსთავი -თბილისის მარშუტკაში ხდება. ადრე ეს პრობლემა არ მაწუხებდა და არ მადარდებდა კიდეც, მაგრამ მას შემდეგ რაც ყურსასმენები გამიფუჭდა ეს ყოველივე აუტანელი გახდა, მთელი 30-35 წუთი (ერთი გზა ისიც :D) მათი გაუთავებელი ლაპარაკის მოსმენა მიწევს.
- მაღიზიანებენ ადამიანები, რომლებიც გამარჯობის თქმას 2 საათი ანდომებენ, ან თუნდაც ნებისმიერ დასმულ კითხვაზე პასუხის გაცემას ძალიან ნელაი, დინჯი ლაპარაკით ცდილობენ.
