ესეც ასე, ახლა შემიძლია ვთქვა რომ სრულფასოვნად სკოლა დამთავრებული ვარ. მე კი აწ დამტკიცებულად მოგითხრობთ ამბებს ბანკეტისა და ექსკურსიის შესახებ.ჯერკიდევ ემოციებში ვარ. სულ ეგ მაკერიაპირზე. ერთადეთი რაც არ მომეწონა ის იყო რომ ბანკეტის და ექსკურსიის წვიმდა. მაგრამ წვიმამ მაინც ვერ მოახერხა ჩვენი უმაგრესი დღეების ჩაშლა.მოკლედ, 21ში საღამოს 8ზე ჩვენი ბანკეტი იყო დაიშნული. მაგ დღეს უამრავი საქმე მქონდა მოსაგვარებელი და ბევრის სასიარულო, მაგრამ მთავარი საქმე (ვარცხნილობის მოფიქრება) ჯერ კიდევ გასაკეთებელი იყო. ზუსტად არ ვიცოდი როგორ ვარცხნილობას გავიკეთებედი. ინტერნეტი ძირფესვიანად გადავქექე მაგრამ არაფერი არ მომეწონა.მხოლოდ ერთი მომეწონა, და ამას ვერ გაგიკეთებთო. თმის შეღებვაც მინდოდა იასამნისფერ ზოლებში და სამწუხაროდ ეგეც არ გამართლა. საღებავი არ ჰქონდათ.არადა კაბის ფერს მართლა მაგრად მოუხდებოდა.დილით ავდექი, წვრილმანი საქმეები მოვაგვარე და სამ საათზე მე და ჩემი მეგობარი ნინო ”პარიზში” წავედით.მომწონა ძალიან ძალიან კარგი სიტუაციიაა, მართალია მეექვსე სართულზეა, მაგრამ მაინც ძალიან კარგია, კომფორტულად არის გაკეთებული, და რაც მთავარია კარგი მომსახურე პერსონალი ჰყავს. იქ დაგვხდნენ ჩემი ინგლისურის მასწავლებელი და კიდევ ორი კლასელი. სანამ ისინი თმებს იკეთებდნენ მე ვპაპარაცობდი და სურათებს ვუღებდი. ანის თმები უკვე გაკეთებული ჰქონდა და ფრჩილების გასაკეთებლად იჯდა.
მერე თეონამ დაიწყო ვარცხილობის გაკეთება ჟელენასთან.(ჟელენას თმა მომეწონა)
თეონა და ინგლისურის მასწავლებელი დალი.
შემდე დალისაც მიხედეს,
მოსწავლე და მასწავლებელი 
საბოლოო ჯამში ისინი ასე გამოიყურებოდნენ
ამის მერე როგორც იქნა დადგა ნინოს ჯერიც. წესივრად არ ჰქოდნა გადაწყვეტილი როგორ გაიკეთებდა თმებს.სოფომ მიაწოდა რამოდენიმე იდეა და ნინოც ერთ- ერთს დასჯერდა. უკვე 5საათი ხდებოდა მე რომ დავჯექი ვარცხნილობის გასაკეთებლად.სანამ სოფო თმებს მიკეთებდა მე ვპაპარაცობდი
ესეთი კულალები მქონდა, ფენით გამიკეთა,
მხოლოდ ბოლოში იყო დახვეული.
მთლიანობაში კი ასე გამოიყურებოდა
მერე მაკიაჟის გასაკეთებლად დავჯექი, ცხოვრებაში პირველად გავიკეთე მაკიაჟი. და როგორც მეუბნებოდნენ სრულიად განსხვავებული ვიყავი. მომეწონა ჩემი თავი.
ფეხსაცმელი მქონდა თათასთან შეკერილი15 სანტიმეტრიანი ქუსლით და რაც მთავარია ძალიან ადვილი სასიარულო იყო.შვიდის ნახევარი იყო იქიდან რომ წამოვედი, ბიჭებს კი გოგოებთან გავლა დაწყებული ჰქონდათ, მეშინოდა ვაი თუ მივიდნენ ჩემთან და მე იქ არ დავხვდე თქო. მაგრამ მეორე პრობლემა კიდევ ის იყო რომ ჩემს დეიდაშვილ ნინოს ველოდებოდი ის კი არ ჩანდა. წამდაუწუმ ვურეკავდი მოდიან ჩემთან და სად ხარ თქო ნინოსმოსვლა და ბიჭებისაც თითქმის ერთი იყო.სანამ ბიჭები მოვიდოდნენ ჩემი დაქალი თიკო მოვიდა ჩემთან, რომ დამინახა გაკვირვებული იყო რა სხვანაირი ხარო.ჩემი პარა ამოვიდა ჩემთან, დათოს რეაქცია სასწაული იყო არ გელოდებოდი თუ ესეთი იქნებოდი და ყველაზე მაგრად შენ გამოიყურებიო. გამიხარდა.სახლში შამპანიური გავხსენით ,დავლოცეთ ერთურთი
და წავედით შემდეგ თეონასთან।
თეონას შემდეგ მასწავლებლებს გავუარეთ და დავიძარით დარბაზისკენ.
იქვე ვნახე ჩვენი დამრიგელის მიერ შეპირებული ტორტი სადაც ბავშვების სახელები უნდა ყოფილიყო წაწერებული
ექსკუსიაზე ყველამ თავისი სახელი შეჭამა პირველები მე და დათო შევედით. 
როგორც შემდეგ მითხრეს ყველაზე კარგი პარები ჩვენ ვიყავით.
ჯერ ყველამ ერთმანეთთან სურათები გადავიღეთ. ბოლოს კი დავსხედით სუფრაზე. ისეთი დამშეულები იყვნენ ყველანი ჩემმა დეიდაშვილმა მარტინი წამოიღო და ხალხი სხვა მაგიდიდან ჩვენთან მოდოდა, გავიგეთ მარტინი გქონიათო.
გივიას კასტიუმი, მარტინი და მე ცოტათი რომ დატვრნენ აღარავის უნდოდა შენი სუფრა,ყველა ცეკვავდა
ერთი ბიჭი აჭარულის ხმას რომ გაიგონებდა სემოვარდებოდა ჩვენს დარბაზში იცეკვებდა გავიდოდა აშკარად არ იყო ჩვენი სუფრიდან,მაგრამ კარგად ცეკვავდა, მოცკვავე იყო და
ვიწუწავეთ შამპანიურებითაც
დათომ ბრეიქ დანსი იცეკვა ძალიან მაგრად. მერე კი მაბზრიალა აი დაახლოებით ისე, თანამედროვე ცეკვებში რომ არის ცალი ხელით რომ აბზრიალებენ , მაგრად მომეწონა.ვითამაშეთ სკამებზე რომ არის თამაში, საიდანაც პირველი გამოვვარდი გამარჯვებული კი იყო ანი.
ღამის 5საათზე ყველანი დავიშალეთ, ნუ მუსიკოსების წასვლამ განაპირობა ეგ თორემ ჩვენ კიდევ გვინდოდა დარჩენა. ყველანი ბედნიერები და კმაყოფილები იყვნენ. იქვე დავთქვით რომ ყოველი წლის 21მაისს შევიკრიბებით და აღვნიშნავთ ჩვენი სკოლის დამთავრებას.
