მგრ-2011

გუშინ საღამოს დავბრუნდი მაგრანეთიდან.პირველი შემთხვევა იყო, როდესაც გული დამწყდა იქაურობის დატოვებისას. როგორც კი თბილისში შემოვედი უკვე აშკარად იგრძნობოდა ოფლის ასორტით გაჟღენთილი ჰაერი.

წინა შაბათს, ბალაგნობა: მე ნინო თაკო და მისი ორი ბავშვი მოვემზადეთ მაგრანეთში წასასვლელად. თავიდან ყველაფერი საშინლად დაიწყო. ნინო დეზერტირების ბაზართან პატრულმა გააჩერა, არანაირი წესის დარღვევის გამო ედავებოდა. საბოლოოდ ყველაფერმა მშვიდობიანად ჩაიარა და არანაირი ჯარიმა არ დაწერა.

იმდენი ბარგი ბარხანა გვქონდა, თითქოს ერთი წლით მივდიოდით.

ცხვარიჭამიას როგორც კი მივუახლოვდით საშინელი წვიმა წამოვიდა, ჩვენ უკვე ჩვენს ფიქრებში ვიყავით, ვაი თუ მთელი კვირა ასეთი ამინდები იყო, მერედა ჩენი ზაგარი და ა.შ ბოლოს როგორც იქნა სოფელსაც მივუახლოვდით.

ღვინო ფართი 2011

გუშინ ფრიად სასიამოვნო დღე იყო. დავიწყებ იქიდან რომ საბოლოოდ მოვუღე ბოლო ყველა სახის გამოცდას, გავხდი თათას ბლოგზე გამარჯვებული და ასევე გოგონები ავღნიშნავდით ღვინო ფართის. თავშეყრის ადგილი ტრადიციულად თამუნას სახლი იყო, ნუ მან თავისი ოჯახობა დასასვენებლად გაუშვა ამიტომ გვქონდა სლოგანი: ასლანი წავიდა, ბათუმი თავისუფალია . ამ დღეს, კარებში მოქმედებს წყევლა, რომელიც მხოლოდ მამრებზე ვრცელდება.

მანამ სანამ გოგოები სრულად მოიყრიდნენ თავს, მე და ნინო აქსის სავაჭრო ცენტრში გავედით, სადაც გაიმართა ე.წ დაჯილდოვება. თათამ სახალხოდ გადმომცა სათვალე. რომელიც აი ძალიან ძალიან მომწონს, მგონი მმიხდება კიდევაც. :D
ასევე ჯინსის გალერეამ გადმომცა 1 წლიანი 15 % ფასდაკლების VIP ბარათი. იქ იყვნენ ასევე ჯინსის გალერეის წარმომადგენლები და მეორე გამარჯვებული, რომელსაც ჯინსის გალერეის მიერ გადაცემული შარფიი ძალიან უხდებოდა.

სისაჩუქრეები

დღეს მიუხედავად მძიმე გამოცდისა ძალიან ბედნიერი და გახარებული ვარ.გახარებული იმიტომ რომ taa.ge -ზე მე- 6000 კომენტარის ავტორი გავხდი, რის გამოც თათა მასაჩუქრებს H & M ის სათვალით. დიდი იმედი მაქვს, რომ მომიხდება.

გარდა ამისა ჯინსის გალერეა გადმომცემს 1წლიან VIP ფასდაკლების ბარათს.
ამ საჩუქრების გადმოსაცემად დღეს აქსისის სავაჭრო ცენტრში ვიკრიბებით, ძალიან მიხარია რომ ორ ბლოგერს, თათას და ვეკოს ახლოდან გავიცნობ. მეც მინდა თათას რაიმე სასიამოვნო საჩუქარი გავუკეთო, ახლა ალბათ ვერ მოვასწრებ ჩემი ჩანაფიქრის გაკეთებას, თუმცა ამ გეგმას მოგვიანებით აუცილებლად დავუბრუნდები. :)

კიდევ ერთხელ ძალიან დიდი მადლობა თათას და ჯინსის გალერეას. მადლობთ რომ ზრუნავთ ადამიანების გახარებაზე.

დღეს ასევე საღამოთი თამუნას სახლში ღვინო ფართი და პიჟამო ფართი გვაქვს. ტრადიციულად მხოლოდ გოგონები ვიქნებით, რადგან კარებში წყევლაა და კარების ზღურბლს მამრობითი სქესი თუ გადააბიჯებს წყევლა ამოქმედდება. დღეს მთლიანად გავთავისუფლდი გამოცდებისგან და ახლა დასვენების დროა.

უკანასკნელი ცნობები

ხოდა ასე, სამშაბათს გადმოვსახლდი, დავტოვე ჩემი კერა რომელშიც 18წელი გავატარე. ნელ-ნელა ვლაგდებით, ნუ პრინციპში უკვე დავამთავრეთ ეს პროცესი. გადმოსვლიდან მეორე დღეს მეზობელს შეეშალა და ჩვენთან(თავის ძველ სახლში) ამოვიდა, კარები რომ გავაღე მხოლოდ მერე გაახსენდა, აქ არ უნდა ამოსულიყო :D
გადმოსვლიდან მეორე დღეს ყველა იმას მეკითხებოდა ღამე როგორ გაატარეო. მინდა ვთქვა რომ საშინლად. ნუ ეს სახლი იაღოველების იყო და პირველ ღამეს სწორედ იაღოველები დამესიზმრნენ. :D ანუ, პირველი ღამე კოშმარს უტოლდებოდა. ახლა გაიარა მაგ პროცესმა. სახლს ამ კვირაში აუცილებლად ვაკურთხებინებთ.
პარასკევს ნინო იყო ჩემთან კიდევ გიორგები და დეიდები, ჩემმა ყოჩაღმა და დაუზარელმა დეიდებმა ხინკალი გააკეთეს, რომელიც უგემრიელესი იყო, რაღაც საოცარი გემო ჰქონდა,
P.s ჩემი მოხვეული ხინკალი



მე და ნინომ ქინძმარაულის შავი ღვინო გავხსენით(ამ ღვინის გახსნის ისტორია ცალკე თემაა, სპეციალური სახსნელი ვერ ვიპოვეთ და :D )(საქართველოსაც ნუდ ავივიწყებთ)

ჩვენ ჩემს ოთახში მოვკალათდით და პირველი ალკოჰოლი დავაქციეთ.(ტოისწ ჩავღვარეეთ მუცელში). ნუ მოკლედ კარგი იყო რა.
ნუ ვინაიდან და რადგანაც მალე არჩევნები იქნება, კირკიტაძემ (ქვემო ქართლის გამგებელმა) თავისი კანდიდატისთვის პიარის გაკეტება გადაწყვიტა და კინო რუსთაველში შეხვედრა გამართა ჩვენი უბნის მეთორმეტე კლასელებთან. ჯერ წინასიტყით გამოვიდა, შემდეგ კი მაიტა ნასოსს ვუყურეთ. :| რატომღაც სახალისო ფილმი მეგონა, მაგრამ მართლა არ მომეწონა, აი ისეთია რა რომ გაგაღიმებს, მაგრამ არ გაგაცინებს. დარბაზში არც არავის სიცილის ხმა ისმოდა არც კომენტარი რა კარგიაო. მაგრამ დარწმუნებული ვარ რომ ყველა, ისევე როგორც მე მოიხიბლა სვანეთის ბუნებით, :( ძალიან მომინდა იქ ყოფნა. უი ერთ სანტერესო ფაქტს ჰქონდა ადგილი, შუა ჩვენებისას შუქი ჩაქვრა, კირკიტაძემაც ისარგებლა და გაიპარა :D
დღეს კიდევ რაღაც სასიამოვნო დღე მქონდა. ამ გადაბარგებისას ბევრი დაკარგული ნივთი ვიპოვე, ასევე შარვალი რომელიც რატომღაც პირველად იხილა ჩემმა თვალებმა. მაგრამ დიდი მქონდა აშკარად, თან ბევრი ცვლილებების განხორციელება მინდოდა. ავდექი და ერთ-ერთ მკერავს მივუტანე. იმ ქალს არ ვიცნობდი , მეზობელმა მირჩია ძალიან კარგად კერავსო, და მართალიც აღმოჩნდა. დღეს დამიმთავრა შარვალი და მართლა საკაიფო გამოვიდა, ყველა დეტალი გაითვალისწინა რაც ვუთხარი. დღეს რომ მივედი წამოსაღებად , ჯერ არ ჰქონდა დამთავრებული და დაველოდე, იქ ჩვენს გარდა არავინ არ იყო და ლაპარაკს შევყევით. ძალიან სასიამოვნო ქალია და რაც მთავარია ძალიანკარგი ხელი აქვს. რომ გაიგო რომ მეც მეხერხებოდა ხელსაქმეები, ასევე მძივები ძალიან გაუხარდა, და თანამშრომლობა შემომთავაზა, შემაქო კარგი გოგო ჩანხარო :D ხოდა ასე, მომწონს ჩემი ახალი შარვალი ;;))

კრიტიკული დღეები

ეს დღეებია ყოველ საღამოს, კომპთან დაჯდომისას, ცოტაოდენ ღვინოს შევექცევი ხოლმე. მიუხედავად იმისა, რომ ღვინოს ვერ ვიტან ეს სისხლივით წითელი ღვინო წამალივით მეამება ხოლმე.
განსაკუთრებით მაშინ როცა ჩემს თავთან მარტო ვრჩები. აი მაშინ ყველაზე ცუდად არის საქმე. მაშინ უკვე სიცოცხლის ელექსირად იქცევა, ოჰ ისე ვლაპარაკობ თითქოს ჩამოყალიბებული ლოთი ვიყო, რომელსაც სასმელის გარეშე გაძლება არ შეუძლია.
აი ეხლაც , კვლავ ღვინით შეიარაღებული ვარ.
დღეს თითქოს ყველა აზრი ერთმანეთში აირია. ერთმანეთს შეერწყა, ჩემს გონებას აღარ ძალუძს მათი განცალკევება ერთმანეთისგან. თითქოს ყველა ის პრობლემაც დამავიწყდა, რომელზეც ჯერ კიდევ გუშინ გაღვიძებისას მომენტალურად ტირილი ამიტყდა, ალბათ ყველაფერ იმ წყეულის ბრალია. მთელი დღეა ჩემს თავს კითხვას ვუსმევ,
-”და მაინც რატომ?”
მაგრამ ამაზე ჩემს შინაგან მესაც არ აქვს პასუხი,არ ვიცით არც ერთმა,ეს მხოლოდ მან იცის... ის კი დადუმებულია იმ მყინვარივით, რომელიც ცივია - როგორც უკვდავება და ჩუმია - როგორც განცხრომა.
ამ ყველაფერმა თითქოს ჩემში ერთი ნახევარი ჩაკლა, მაგრამ მეორე ნახევარი კვლავ ცოცხალია, კვლავ აფორიაქებულია. აი ისეთია, როგორც თერგი რომელიც ხელაღებული, გიჟი, გადარეული, შეუპოვარი და დაუმონავია.
ამ ბოლო დროს განსაკუთრებით ვგრძნობ ჩემში ორი ”მე”-ს ურთიერთბრძოლას, გამარჯვებული კი არც ერთი არ არის.
ეს ყველაფერი კრიტიკულ დღეებს ჰგავს, ხო ალბათ არის კიდევაც ოღონდ მხოლოდ ჩემი სულისთვის.

თავს ისე ვგრძნობ თითქოს უფსკრულის პირას ვიდგე და ნაბიჯის გადადგმას ვლამობდე, მაგრამ ნაწილობრივ მეშინია, ვაი თუ ავცდე იმ გზას რომელიც ჩემი გასავლელია დიდიხნის მანძილზე. ვცდილობ თავი ხელში ავიყვანო და ორივე ”მემ” ამ სიტუაციიდან გამოსავალი ვიპოვოთ.